I) W “Définition du Néo-Traditionisme” z 1890 roku Maurice Denis napisał: “Pamiętać, że obraz, zanim stanie się koniem bitewnym, nagą kobietą lub jakąkolwiek inną anegdotą, jest przede wszystkim powierzchnią płaską pokrytą farbami w określonym porządku”(1). Sto lat później, gdy tysiące razy głoszono śmierć malarstwa, lub odwrotnie, obsadzano je w setkach obcych mu ról, uważam za stosowne powtórzyć tamte słowa. Interesuje mnie obraz jako lniane płótno, naciągnięte na drewniane krosna, powstający w procesie systematycznego porządkowania farby na płaszczyźnie.

II) Medium malarstwo rządzi się swoimi prawami: prawami biologii i chemii, fizjologii widzenia, postrzegania, specyficznymi prawami komunikacji wizualnej, kontekstem wypływającym z historii sztuki i znaczenia samego medium. Aż tyle i tylko tyle. W obrazie nie ma nic więcej, niż to co nań się składa. Obraz nie jest niczym więcej, niż farbą ułożoną w odpowiednim porządku, nabierającą adekwatnych do porządku znaczeń. “W malarstwie współczesnym to właśnie jest istotne, co zmienia farbę w pojęcie, co materiał malarski czyni nośnikiem idei” (2).

III) Intencją tego tekstu jest budzenie refleksji, a nie tłumczenie samych obrazów. Nie uprawiam hermeneutyki, nie uprawiam “sztuki”, nie uprawiam ilustracji. Rozdzielam obraz i medium od terminu malarstwa. Nie ma malarstwa abstrakcyjnego, samo pojęcie “malarstwo” jest abstrakcyjne i istnieje dopiero na poziomie uogólnienia. Bez fizycznego obrazu, ale i na poziomie materialnego płótna i pigmentu, jest tylko suchym terminem.

IV) Medium malarskie jest trwałe i uniwersalne, wciąż gotowe do konstruowania/krystalizowania/materializowania idei, stawiania pytań i szukania odpowiedzi w rejonach niedostepnych dla innych form sztuki. Poddające się skomplikowanym ekperymentom i dekonstrukcjom – ale wciąż niezmiennie wiarygodne – jest gotowe do eksplikowania aktualnych treści.

V) Moim celem jest próba przekonania widza, aby patrząc na “Obraz” widział zwykły obraz, a nie cokolwiek innego. Chcę namówić widza, aby spojrał spójrzał świeżym okiem!

1) Elżbieta Grabska, Hanna Morawska – “Artyści o sztuce : od van Gogha do Picassa”, PWN
2) Barbara Majewska – “Sztuka inna, sztuka ta sama” – Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe .”

X.2008